Er is in deze tijd sprake van een groeiende belangstelling voor spiritualiteit. Dit boek gaat in op een aantal belangrijke aspecten van het spirituele leven, in het bijzonder de ontwikkeling van de ziel. Het betreft hier de overgang van een ik-gerichtheid naar het perspectief van de werkelijkheid als zodanig. Het 'hier en nu' wordt niet langer gezien en ervaren vanuit het gezichtspunt van het 'ik', maar vanuit het perspectief van het geheel. Volgens de auteur kan de uitsluiting en verwaarlozing van de spirituele ontwikkeling gezien worden als een vorm van ontworteling van de westerse cultuur. Om de ontwikkeling van de ziel te bevorderen, zijn zowel kennis van en inzicht in spiritualitiet alsook mystieke ervaring noodzakelijk. Een belangrijke bron voor het opdoen van die kennis en ervaring zijn de zogenoemde 'mystieke oerteksten'.
Drie van deze oerteksten worden in dit boek nader belicht: de Bhagavad Gita, enkele dialogen van Plato en enkele fragmenten uit het Nieuwe Testament. Leidraad daarbij is het werk van de Franse filosofe Simone Weil (1909-1943), dat een referentiekader biedt om mystieke teksten te lezen. Niet alleen biedt Weil een intu tieve methode van onderzoek, maar ook laat zij zien welke universele wijsheid aangaande de ontwikkeling van de ziel in mystieke teksten te vinden is.