Carnaval en andere folkloristische feesten hebben in de loop der eeuwen altijd aanleiding gegeven tot uitbundig en overmatig drankgebruik. Het Mandement van Bacchus is een Antwerps spotmandement uit 1580, dat zich in de roes van het carnaval afspeelt. De schertsautoriteit Bacchus noemt zichzelf Heer van 32 wijnen en 30 bieren, en nodigt de drinkebroers uit in 92 kroegen. Door al deze items op te sporen, geven de auteurs een levendig en concreet beeld van het dagelijks leven van de Antwerpse kroegloper in de Gouden Eeuw. Hoe vierde men hier toen carnaval? Wat dronk men te Antwerpen rond 1580? En waar ging men het drinken? Wie brouwde en wie tapte? Het wordt een bonte wereld van zatlappen, kroegbazen, drankhandelaren, prostituees, speculanten en grappige poppenkastachtige figuren. Onbewuste humor, grove scherts, witte-boor- den-criminaliteit, stadspolitiek, belastingfraude en de tegenstelling tussen arm en rijk komen terloops aan de orde. Maar teveel zuipen eindigt in het gasthuis: de zedeles was het literaire alibi voor de dolle grollen. Hiermee past deze triviale tekst uit de Zottentraditie ook in het kader van de opkomende burgermoraal. Dit welhaast onbekende spotmandement werd als toneelstukje door één man opgevoerd, tussen Verloren Maandag en Vastenavond.