De Glen Mills School, het op Amerikaanse leest geschoeide strafinternaat voor criminele jongeren in Wezep, bestaat in 2009 tien jaar. De ‘School voor Winnaars’ wist al voor de oprichting alle aandacht op zich gevestigd. Politici liepen er de deur plat, succesverhalen en schandalen volgden elkaar op. Glen Mills zou dé oplossing zijn om ‘goede jongens die slechte dingen hebben gedaan’ op het rechte pad te krijgen. De kern van de methodiek was het uiterst strakke en hiërarchische systeem waarin negatief gedrag door middel van groepsdruk in positief gedrag moest worden omgezet. Hoe ging dat in de praktijk? Hoe reageerden de jongens op deze methode naar model van een Amerikaanse gang? Tussen de lyrische berichten van politici die er formele rondleidingen kregen en de verhalen in de pers over fysieke dwangmethoden zoals ‘holding’ en ‘proces’ zat een wereld van verschil. Wat heeft er zich gedurende die tien jaar nu werkelijk afgespeeld op Glen Mills? John Maes sprak met ex-pupillen en ex-medewerkers en schreef een helder verhaal over politieke manipulatie, ongeoorloofde methodes, gesjoemel met recidivecijfers en de gevolgen van de ontbrekende nazorg.