Als Fons door zijn vrouw verlaten is komt hij in een café Stephanie tegen, in een vroeger leven Stefan. De ontmoeting geeft voor Fons de doorslag om zich voortaan ook in vrouwenkleren te tooien. Als Esther. De buitenwereld heeft zo zijn commentaar, maar Stephanie en Esther leven lang en gelukkig. Een kleurrijk sprookje dat zich afspeelt in de Limburgse heuvels.

Meer over de auteur(s)

Nicole Bolton, 1974 Heerlen. Haar eerste camera was een kleine compacte Canon IXUS Z70. Het fotografie virus is sinds het fotograferen met deze camera toegeslagen. Begin 2014 sloot ze de opleiding beroepsfotograaf van de NHA succesvol af. ‘De Canon is altijd mijn trouwe compagnon gebleven, nu in de vorm van een spiegelreflexcamera. Verhalende fotografie met sfeer en het maken van een sprekend portret vind ik een grote uitdaging. Het werk van o.a. Gregory Crewdson inspireert me hierbij enorm.’ In juni 2012 won ze in de categorie ‘beweging’ van een door Cultuurpark Heerlen georganiseerde fotowedstrijd de eerste prijs. In september 2015 hield ze haar eerste foto- expo in ’t Blauwe Huis met als titel “Droomstation”. Al een paar jaar fotografeert ze tijdens het Park City Live festival. Sinds 2015 ook voor Stichting Heerlen Jazz. Een mooie combinatie want muziek is haar andere passie.

Eind maart 2017 verscheen haar eerste boek, een fotoboek over Stephanie & Esther, in samenwerking met Ad Fransen die hiervoor prachtige verhalen schreef.

Ad Fransen (Nijmegen 1955) is journalist, biograaf en schrijver. Hij werkte ondermeer voor de Volkskrant, VPRO en HP/DeTijd.

Hij publiceerde boeken over Gerard Reve, Willem Frederik Hermans en Jan des Bouvrie, en de romans Coke en Het meisje met de mooiste heupen. Zijn laatste autobiografische roman, Vaderskind uit 2015, gaat over de relatie met zijn vader die bij de SS zat.

‘Het toppunt van authenticiteit.’ – De Groene Amsterdammer over Coke (2005).‘Een meesterwerkje.’ – Algemeen Dagblad over Hoe Reve zijn verjaardag vierde‘De stijl van deze schrijver is ruw en verweerd als de kop van Keith Richards.’ – de Volkskrant over Het meisje met de mooiste heupen (2012)‘Het magnum opus van Ad Fransen’ – Esquire over Vaderskind (2015)